De eerste ideeën voor MYRRHA waren er al in de jaren 90, om
dan na de eeuwwisseling verder ontwikkeld te worden.
Begin jaren 2000 zag onze leefwereld er ook compleet anders uit. Crisis was een vies woord uit 1973 of 1979-80, waar olie onze economie in zijn grip had. En Tjernobyl was een fout afgelopen experiment van de Russen uit 1986.
Dat was begin jaren 2000 allemaal ver weg en kernenergie kon en mocht weer. De economie draaide op volle toeren en middelen vinden voor een project als MYRRHA was een haalbare kaart. Het project MYRRHA had in die tijdsgeest dan ook alle kansen van slagen en was voor het SCK de juiste keuze.
En toen…… ontplofte de vastgoedbel in Amerika. De eerste economische crisis in 2007-2009 was een feit. Gevolgd door een 2e crisis in 2012 tot op heden. Daarbovenop zagen de reactorpiloten van Fukushima hun sushi in maart 2011 gratis binnenspoelen met het zeewater. En kernenergie was weer het meest beladen woord ter wereld.
Voor al dit onheil op ons losgelaten werd, had de Belgische regering al beslist het SCK extra dotatie toe te kennen over de periode 2010-2014 om het MYRRHA project voor te bereiden.
De regering heeft tevens toegezegd om ongeveer 60% van de bouw van de reactor te financieren als het SCK aan een aantal voorwaarden voldoet. De belangrijkste voorwaarde is dat het SCK zelf die overige 40% kan vinden bij externe partners.
Onze directie heeft dan ook met veel inzet en gedrevenheid het project MYRRHA gaan verdedigen in zowat alle uithoeken van deze planeet. De reacties op het project zijn algemeen positief en interesse is er meer dan voldoende. Maar daar koop je uiteraard niets mee.
Waar het echt om draait, dat zijn de centen. En het blijkt met de huidige conjuctuur bijna een onmogelijke opgave om internationaal nog budgetten te vinden voor een project als dit. Niet alleen zijn er nog andere internationale gelijkaardige projecten die in dezelfde vijver vissen, maar ook investeren landen vandaag liever in de eigen werkgelegenheid, dan in buitenlandse.
Alhoewel normaal eind dit jaar een beslissing zou genomen moeten worden, heeft onze directie met veel overtuiging de regering kunnen overhalen om het SCK ook in 2015 van extra budget te voorzien, zodat MYRRHA verder kan ontwikkeld worden. 1 jaar uitstel dus. Maar hoelang kan alles uitgesteld blijven worden? Het is nu wel iedereen duidelijk dat het einde van deze economische malaise nog niet voor morgen is. Besparen is tegenwoordig het modewoord en investeringen worden alsmaar langer uitgesteld.
Onze directie staat dus letterlijk met de rug tegen de muur, want er is al zo veel geïnvesteerd in dit project, dat het erg moeilijk wordt om een ander pad te bewandelen. Het SCK heeft overigens ook een deftige infrastructuur nodig (lees reactor) om te kunnen overleven in haar huidige vorm.
De BR2 zal in 2026 zijn laatste kaars uitblazen. Tegen dan zou er een alternatief moeten zijn.
Als dat alternatief er dan niet is, moeten we realistisch zijn en staan we hoogstwaarschijnlijk voor een afbouw van dit instituut.
De vraag die we ons momenteel wel stellen is, waarom is er geen plan B? Het is technisch mogelijk om een meer bescheiden en goedkopere reactor te bouwen dan MYRRHA, die de huidige taken van de BR2 zou kunnen overnemen. Is dit dan niet het overwegen waard?
2026 is echt niet ver weg. We kunnen ons geen tijd blijven kopen, want het ontwikkelen en bouwen van een nieuwe reactor, dat doe je niet op 5 jaar.
Er zullen dus knopen moeten doorgehakt worden. De vraag blijft dus, MYRRHA, wat nu?
Begin jaren 2000 zag onze leefwereld er ook compleet anders uit. Crisis was een vies woord uit 1973 of 1979-80, waar olie onze economie in zijn grip had. En Tjernobyl was een fout afgelopen experiment van de Russen uit 1986.
Dat was begin jaren 2000 allemaal ver weg en kernenergie kon en mocht weer. De economie draaide op volle toeren en middelen vinden voor een project als MYRRHA was een haalbare kaart. Het project MYRRHA had in die tijdsgeest dan ook alle kansen van slagen en was voor het SCK de juiste keuze.
En toen…… ontplofte de vastgoedbel in Amerika. De eerste economische crisis in 2007-2009 was een feit. Gevolgd door een 2e crisis in 2012 tot op heden. Daarbovenop zagen de reactorpiloten van Fukushima hun sushi in maart 2011 gratis binnenspoelen met het zeewater. En kernenergie was weer het meest beladen woord ter wereld.
Voor al dit onheil op ons losgelaten werd, had de Belgische regering al beslist het SCK extra dotatie toe te kennen over de periode 2010-2014 om het MYRRHA project voor te bereiden.
De regering heeft tevens toegezegd om ongeveer 60% van de bouw van de reactor te financieren als het SCK aan een aantal voorwaarden voldoet. De belangrijkste voorwaarde is dat het SCK zelf die overige 40% kan vinden bij externe partners.
Onze directie heeft dan ook met veel inzet en gedrevenheid het project MYRRHA gaan verdedigen in zowat alle uithoeken van deze planeet. De reacties op het project zijn algemeen positief en interesse is er meer dan voldoende. Maar daar koop je uiteraard niets mee.
Waar het echt om draait, dat zijn de centen. En het blijkt met de huidige conjuctuur bijna een onmogelijke opgave om internationaal nog budgetten te vinden voor een project als dit. Niet alleen zijn er nog andere internationale gelijkaardige projecten die in dezelfde vijver vissen, maar ook investeren landen vandaag liever in de eigen werkgelegenheid, dan in buitenlandse.
Alhoewel normaal eind dit jaar een beslissing zou genomen moeten worden, heeft onze directie met veel overtuiging de regering kunnen overhalen om het SCK ook in 2015 van extra budget te voorzien, zodat MYRRHA verder kan ontwikkeld worden. 1 jaar uitstel dus. Maar hoelang kan alles uitgesteld blijven worden? Het is nu wel iedereen duidelijk dat het einde van deze economische malaise nog niet voor morgen is. Besparen is tegenwoordig het modewoord en investeringen worden alsmaar langer uitgesteld.
Onze directie staat dus letterlijk met de rug tegen de muur, want er is al zo veel geïnvesteerd in dit project, dat het erg moeilijk wordt om een ander pad te bewandelen. Het SCK heeft overigens ook een deftige infrastructuur nodig (lees reactor) om te kunnen overleven in haar huidige vorm.
De BR2 zal in 2026 zijn laatste kaars uitblazen. Tegen dan zou er een alternatief moeten zijn.
Als dat alternatief er dan niet is, moeten we realistisch zijn en staan we hoogstwaarschijnlijk voor een afbouw van dit instituut.
De vraag die we ons momenteel wel stellen is, waarom is er geen plan B? Het is technisch mogelijk om een meer bescheiden en goedkopere reactor te bouwen dan MYRRHA, die de huidige taken van de BR2 zou kunnen overnemen. Is dit dan niet het overwegen waard?
2026 is echt niet ver weg. We kunnen ons geen tijd blijven kopen, want het ontwikkelen en bouwen van een nieuwe reactor, dat doe je niet op 5 jaar.
Er zullen dus knopen moeten doorgehakt worden. De vraag blijft dus, MYRRHA, wat nu?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Berichten worden nagelezen alvorens ze geplaatst worden