Open brief aan niet gesyndiceerden.

De media

Als ik op TV zie dat de werknemers van de NMBS alweer staken en de treinen stil leggen, draait mijn maag om. Als in het journaal een betoging te zien is waar iemand met een groen, rood of blauw sjaaltje stenen naar de politie gooit, draait mijn maag 10x rond.
Is dit de vakbond waar ik deel van wil uitmaken? Neen! Is dit het karikatuur van de vakbonden welk de pers ons tussen onze boterhammen serveert? Grotendeels wel, ja.

Mondialisering

Als ik aan niet gesyndiceerden vraag waarom ze geen lid zijn is deze stigmatisatie vaak een belangrijke reden. Samen met het feit dat we het nu allemaal goed hebben. "In de tijd van priester Daens, ja, toen waren vakbonden nodig, maar vandaag…"
U vergist zich. Onze wereld is in een erg snel tempo aan het veranderen. Met de woorden economische crisis wordt u netjes kort gehouden. Want in crisis tijden hoeft u niets te vragen. Besparen moet u! En liefst van al op uw loon.
Maar zitten we nu echt in een economische crisis?
De echte crisis die we nu voelen is de globalisering van de economie en de opkomst van megabedrijven die de wereldpolitiek bepalen.

In de krant staat dat Ikea een nieuwe vestiging opent in Hasselt. Goed voor 250 à 300 nieuwe jobs. Goed nieuws? Slecht nieuws! Het gaat om 300 slecht betaalde jobs. Ondertussen sneuvelen er 500 goedbetaalde jobs bij kleine meubelzaken en meubelmakers in datzelfde Limburg. En wie wordt daar beter van? Ingvar Kamprad, de eigenaar van Ikea die nog wat extra miljoentjes op zijn rekening kan zetten. Geld dat uit de economie wordt getrokken en waar niemand nog wat aan heeft. Broodroof heet dat dan i.p.v. jobcreatie.

 Of neem nu AB-Inbev. Ze smelten samen met SAB Miller. En daar doen ze dan vrolijk over op het nieuws. Waarom? Ze betalen hier geen rotte bal belastingen. En de werkgelegenheid? Die vertrekt naar daar waar de werkuren het goedkoopst zijn. Zulk een mondiaal bedrijf kan overal produceren. De werknemers van de Stella weten al waar ze aan toe zijn. Inleveren of we drinken binnenkort Stella met het label "made in Brazil". Wie heeft hier dan wel de voordelen van? De grote aandeelhouders die weer wat extra miljoenen op hun rekeningen parkeren. Alweer geld dat uit de economie wordt getrokken. Geld dat u dus nooit meer kan gebruiken of verdienen. Ik drink mijn pintje voortaan wel van een lokale brouwer. Die zijn geld nog uitgeeft aan de lokale schrijnwerker om zijn keuken te laten zetten.

Als we ons niet organiseren en niet alert zijn, dan zal die globalisering voor ons een verarming van de levensstandaard betekenen. En denk niet "het heeft ook voordelen, want dat keukentje van Ikea is veel goedkoper dan die keuken van mijn lokale schrijnwerker", want ergens zijn er mensen die aan hongerlonen werken om dat keukentje te maken. En vandaag is dat misschien in China of India, maar morgen bent u aan de beurt.

Het tegengewicht.

Daarom is er noodzaak aan een sociale beweging die hier tegengewicht aan geeft. Dat is vandaag de dag erg moeilijk te realiseren, want de maatschappij is erg individualistisch geworden. Persoonlijk zie ik de "oude" vakbonden niet als de oplossing om deze uitdagingen te counteren, maar een moderne sociale vakbond, met nieuwe en frisse ideeën kan het tegengewicht zijn dat we nodig hebben om onze middenklasse te redden van de polarisering die we nu ondervinden. Waarin de verschillen tussen arm en rijk in snel tempo vergroten.
De huidige vakbonden hebben reeds de structuur, nu nog nieuw bloed, met frisse ideeën om te vechten voor een waardige toekomst voor onze kinderen. Wij wachten op u!

De vakbond

Zelf ben ik pas tijdens de vorige sociale verkiezingen opgekomen. Ik zie mezelf niet als een doorsnee vakbondsman. Ik ben zelf, naast mijn werk op SCK, een kleine zelfstandige met wat personeel in dienst. Daardoor ben ik eerder politiek rechts georiënteerd en waren vakbonden niet echt mijn ding.
Toch ben in stilaan beginnen inzien dat sociale organisaties als vakbonden noodzakelijk zijn. Omdat ik niet altijd akkoord was met wat de vakbonden hier op het SCK deden, heb ik mij kandidaat gesteld tijdens de vorige sociale verkiezingen. Als je iets wil veranderen moet je dat zelf doen. Enkel als je zelf actief bent kan dat, want kritiek geven aan de zijlijn is te gemakkelijk. Ook niet tevreden?. Stel je kandidaat en doe er wat aan!

Het SCK

Toen ik in de jaren 80 begon te werken voor het SCK was er nog overvloed. Iedere CAO gingen we er op vooruit, promoties werden vlot uitgedeeld, bestellingen doen was nooit een probleem. Ondertussen zijn de lonen al meer dan 10 jaar bevroren. Indexaanpassingen zijn geen loonsverhogingen, maar aanpassingen aan de levensduurte.
Ondanks dat ons loon al lang niet stijgt, kregen we tijdens de laatste algemene vergadering te horen dat de loonkosten moeten zakken. Het aantal personeelsleden zou stabiel blijven, maar de loonkosten moeten zakken. Wat betekent dat? Dat u minder zou gaan verdienen.
Maar wat betekent dit nu echt. Iedere goede manager weet dat je je personeel voldoende bang moet maken, zodat ze zeker niets durven vragen. Op het SCK is dat niet anders.
Dat spelletje is al jaren bezig en velen geloven het ook.

De voorbije jaren heeft het SCK het erg goed gedaan op financieel vlak. Al zal er een dip zitten in 2015, die zal in 2016 weer omgebogen worden naar positieve cijfers. Laat u dus niet bang maken met de "slechte nieuws show", alsof we te duur zijn. De inkomsten zijn niet enkel de dotatie, maar ook de commerciële inkomsten, dewelke de laatste jaren erg gestegen zijn. Enkel en alleen daaraan moeten de loonkosten getoetst worden. En dat daar geen zekerheden zijn? Wij hebben, als een bedrijf dat een dotatie ontvangt, meer zekerheden dan elk ander bedrijf dat zelf bedruipend moet zijn.
Mochten wij toch ooit zo naïef zijn om loon af te geven. Er gaan dan aan de top enkele flinke bonussen uitgedeeld worden.

LBC op het SCK

Wie zijn wij, van LBC-NVK, nu eigenlijk? Wij zijn werknemers, net als u. Werknemers die zich zorgen maken over de toekomst van dit bedrijf, over de werkgelegenheid hier op SCK. Wij maken ons dus zorgen of we hier morgen nog allemaal een job hebben.
Want wij staan 100% achter dit bedrijf, waar we allen zo graag werken. Wij werken dan ook graag mee aan oplossingen om dit zo te houden.
Vakbondsvertegenwoordigers zitten in allerlei werkgroepen om mee naar oplossingen te zoeken. We zijn ook positief kritisch of meedenkend over onze toekomst. Stellen vragen in de ondernemingsraad of we onze toekomst niet hypothekeren door teveel op een paard te wedden (Myhhra)? Of er geen alternatieven zijn? Welke opties het SCK heeft zonder dit project? Hoe het SCK kan evolueren in een toekomst met minder kernenergie, etc.

LBC-NVK is niet de organisatie die conflict zoekt, de poort wil sluiten of wil staken voor bagatellen. De toekomst van dit bedrijf is te belangrijk om dit te ondermijnen met ongecontroleerde acties. Geloof me, alvorens wij bij LBC-NVK tot staking overgaan zijn er intern al zware discussies geweest. Een staking is dan ook enkel de aller laatste optie.
Neen, wij bij LBC-NVK zijn voor overleg en rede. We willen niet eenzijdig onze belangen verdedigen, maar houden ook rekening met de belangen van de werkgever omdat we weten dat dit bedrijf onze toekomst is. Daarom streven we steeds naar opbouwend overleg.

En u?

Heeft u wel eens echt nagedacht over de rol en de noodzaak van de vakorganisaties?
Kijkt u wel eens voorbij het eenzijdig beeld dat de media ophangen?
Wilt u de discussie mee aangaan?
Wilt u kritisch positief meewerken aan de toekomst van dit bedrijf?
Kan u zich inzetten voor een sociaal doel of bent u vooral met uzelf bezig?

Wij, bij LBC-NVK willen het personeel van het SCK zo breed mogelijk vertegenwoordigen. Of u nu bediende of kader bent, anti of pro vakbond, ook uw stem telt.
Denk er gewoon eens over na. Kan u een meerwaarde betekenen door lid te worden of beter nog actief vakbondsvertegenwoordiger worden? Komt u stemmen tijdens de sociale verkiezingen? Of laat het u allemaal gewoon koud?

Reacties op deze blog zijn welkom. Maar beter nog, ga het gesprek aan met ons.

Auteur : F. V.